Δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι ψυχή

«Εδώ βρισκόμαστε αντιμέτωποι με την «αφελή» αποκάλυψη ενός τρομερού μυστικού. Δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι ψυχή. Ενώ όλοι οι άνθρωποι έχουν ανθρώπινο σχήμα. Με άλλα λόγια, δυο εντελώς διαφορετικές κατηγορίες όντων έχουν ανθρώπινο σχήμα. 

Ο Τζων Μπένετ, στο βιβλίο του «Γκουτζίεφ: Η δημιουργία ενός Νέου Κόσμου», αναφέρει τον Γκουρζίεφ να διακρίνει ανάμεσα σε τρεις κατηγορίες ανθρώπινων όντων. Παραθέτουμε:

«Υπάρχουν τρία εντελώς διαφορετικά είδη όντων που παίρνουν ανθρώπινο σχήμα. Το πρώτο είδος είναι «Ενσαρκώσεις Κοσμικών Οντοτήτων σταλμένων από ψηλά». Το δεύτερο είναι άνθρωποι που έχουν μάθει πώς να ζουν σε αρμονία με τη φύση, με την εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους. Εξαιρούνται από τους κινδύνους της συνηθισμένης ζωής. Έχουν γίνει σωστά Άτομα. Εγώ τους αποκαλώ «ψυχοτέλειους» για να εκφράσω την ιδέα της τελειωμένης ψυχής. Η Τρίτη κατηγορία περιλαμβάνει την μεγάλη πλειοψηφία των ανθρώπων που ζουν μια μισο-ζωώδη ύπαρξη η καλύτερα που ζουν σαν μηχανικά παιχνίδια ωθούμενα σχεδόν αποκλειστικά από εξωτερικές δυνάμεις. Αποτελούν την «ψυχοστατική» τάξη, αλλά έχουν τη δυνατότητα για αυτό-τελείωση.»

Σε δική μας ορολογία θα λέγαμε ότι η πρώτη κατηγορία αποτελείται από Πνευματικές Οντότητες που κανονικά κατοικούν στις υψηλές περιοχές του επάνω ημισφαιρίου και ενσαρκώνονται στη γη για να βοηθήσουν τη δεύτερη κατηγορία όντων με ανθρώπινο σχήμα να τελειωθούν ψυχικά. Ας προσέξουμε τη διαφορά. Η πρώτη κατηγορία δεν είναι άνθρωποι, αλλά Κοσμικές Οντότητες. Και διαθέτουν Πνεύμα. Η δεύτερη κατηγορία είναι άνθρωποι και διαθέτουν ψυχή. Η Τρίτη κατηγορία είναι κάτι σαν ζώα, αλλά μπορούν να βελτιώσουν τη ζωϊκή φύση τους και να γίνουν ανθρώπινα όντα.»

Η αποκατάσταση του Εωσφόρου

 

Οι υψηλοί στόχοι απαιτούν κάθαρση

Στο βιβλίο «Η αποκατάσταση του Εωσφόρου», ανάμεσα σε άλλα, η Σοφία αναλύει γιατί πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί/ες απέναντι σε συστήματα και θεωρίες  που υπόσχονται εύκολα και γρήγορα αποτελέσματα, χωρίς να εφοδιάζουν τους ανθρώπους με μεθόδους και εργαλεία, τα οποία θα τους βοηθήσουν να γνωρίσουν τον εαυτό τους. Όπως έχει αναφερθεί και σε άλλη ανάρτηση, αν δεν ασχοληθούμε με την αυτογνωσία, αν δεν ελευθερωθούμε από τους νοητικούς προγραμματισμούς, από τη μηχανικότητα σε σκέψη και συμπεριφορά, τα πάθη και τις συνήθειες,  αν δεν αυτοκαθαρθούμε, η ασχολία με τις απόκρυφες γνώσεις επιφέρει ανισορροπίες (σωματικές, διανοητικές, συναισθηματικές, ψυχολογικές). 

Σε αυτή τη διαδικασία όμως, ο άνθρωπος χρειάζεται καθοδήγηση από κάποιο άνθρωπο που να έχει εκείνος πρώτα περάσει από τη διαδικασία επιτυχώς. Η βοήθεια χρειάζεται γιατί ο άνθρωπος δεν είναι σε θέση να παλέψει μόνος του με τις συνήθειες, τους νοητικούς προγραμματισμούς, τις σκέψεις και τα αρνητικά συναισθήματα. Καταρχήν δεν είναι σε θέση να τα αναγνωρίσει. Δεν μπορεί να δει καθαρά, ψεύδεται συνεχώς προς τον εαυτό του, έχει μια πλαστή εικόνα για εκείνον, διότι πολύ απλά άγεται και φέρεται από τον εγωκεντρισμό.  Ή – κατά μία άλλη ορολογία - ζει μηχανικά, ζει μέσα σε έναν συνεχή ύπνο. Με λίγα λόγια, ο άνθρωπος δεν είναι κύριος του εαυτού του.  Δεν διαθέτει «μαγνητικό κέντρο», το οποίο να τον καθοδηγεί σωστά προς τον στόχο του. Στις περισσότερες περιπτώσεις μάλιστα, δεν ξέρει καν ΠΟΙΟΣ είναι ο στόχος του!  

Αυτά είναι θέματα που οφείλουμε να κατανοήσουμε όλοι μας. Η κατανόηση όμως δεν μπορεί να γίνει διανοητικά. Πρέπει να είμαστε  απόλυτα ειλικρινείς με τον εαυτό μας. Να νιώσουμε και να παραδεχτούμε την αδυναμία μας. Και να απογοητευτούμε με το γεγονός αυτό. Αυτό θα λειτουργήσει ως σοκ για τον οργανισμό μας. Και (ίσως) αυτό μας δώσει την ενέργεια που χρειαζόμαστε για να αρχίσουμε τη διαδικασία. 

Αυτή είναι η μια επιλογή. Υπάρχει και η άλλη επιλογή βέβαια: να παραμείνουμε στον ύπνο μας. Και να συνεχίσουμε να κάνουμε κύκλους…

«Αλλά ο μεγαλύτερος κίνδυνος βρίσκεται στα συστήματα που εμφυσούν στον άνθρωπο την ιδέα ότι το τέρμα του δρόμου βρίσκεται σε ό,τι αποτελεί στην ουσία, το πρώτο μόλις ή έστω το δεύτερο σκαλοπάτι. Σαν να λέγαμε ότι ένας απόφοιτος του Δημοτικού διατείνεται σ’ένα παιδί του Νηπιαγωγείου ότι δεν υπάρχει άλλο σκαλοπάτι παιδείας πέρα από το Δημοτικό. Έτσι πείθουν τους ανθρώπους να μην ολοκληρώσουν ποτέ την πορεία τους προς το τέρμα, αφού θα πιστεύουν ότι έχουν φθάσει σε αυτό. 

Τότε, θα μπορούσε να ρωτήσει κανείς, που να στραφεί για να βρει σωστή καθοδήγηση; Εμείς θα λέγαμε να αποφύγει τα «εύκολα» συστήματα που υπόσχονται σύντομα και εντυπωσιακά αποτελέσματα ή ηρέμηση, ευδαιμονικά συναισθήματα, άνοιγμα των κέντρων, απόκτηση απόκρυφων δυνάμεων, εύκολη είσδυση σε «μεταφυσικές» περιοχές ή καλύτερα στην τόσο επικίνδυνη και διαλυτική περιοχή του ψυχισμού. 

Να δυσπιστούν σε κάθε σύστημα που δεν οδηγεί πρώτα σε απόλυτη «πτωχεία» του νου, του συναισθήματος και της αίσθησης, που δεν έχει για κορύφωσή του όχι τον Θεό της φύσης, όχι τον Θεό της ζωής, όχι τον Θεό του σύμπαντος, ότι τον Θεό των ακτινοβολιών, όχι το Θεό των ψυχών και των πνευμάτων, αλλά τον Θεό πέρα απ’όλες τις εκδηλώσεις, τον Ανεκδήλωτο και Ανεξερεύνητο. Αλλά και εδώ, όπως είπαμε, υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να νομίσει κανείς ότι έφτασε ακριβώς στο Απόλυτο ενώ στην ουσία το είναι του θα έχει ανοίξει απλώς στην ευρυχωρία κάποιας ενδιάμεσης περιοχής. Και επειδή τόσο υψηλοί στόχοι απαιτούν κάθαρση των κέντρων και των λειτουργιών του ανθρώπου από κάθε εγωκεντρικό κίνητρο, θα πρέπει να εμπιστευτεί κανείς τον εαυτό του σ’έναν που να ξέρει, πέρα από οτιδήποτε άλλο, την αντοχή και τη λειτουργία του νευρικού συστήματος για να αποφευχθούν βλάβες των νεύρων ή σε κάποιον με καθολική θέαση και πείρα ολόκληρης της εσωτερικής πορείας από τον Εγωκεντρισμό μέχρι την Καθαρή Συνειδητότητα.»

Η αποκατάσταση του Εωσφόρου

Η αποκατάσταση του Εωσφόρου - μια πρώτη ματιά

Καλοκάγαθος διάβολος : «Φυσικά, ακόμα χειρότερη είναι η σύνδεση του σεξ με μυστικιστικές καταστάσεις, δηλαδή με εκείνη την χιλιοσυζητημένη αίσθηση του θαυμαστού και της αθανασίας. Αυτές οι αισθήσεις συμβαίνουν εντελώς μακριά μας και η επίδρασή μας δεν τις φθάνει.

Από την άλλη, η συγκίνηση του σεξ μπορεί να φανεί χρήσιμη από τη δική μας σκοπιά. Όταν συνδέεται με την παραμικρή αίσθηση της αποστροφής, με αίσθηση ενοχής και ντροπής, με το λαθραίο και με την αίσθηση ότι κάνει κανείς κάτι κακό, είναι ακριβώς αυτό που θέλουμε. Βλέπεις, το σεξ αλλιώς εκφράζεται στον ένα και αλλιώς στον άλλο. Μπορεί ή να είναι σύμμαχός μας ή εχθρός μας.

Μόνον εκείνοι που έχουν την ικανότητα για έξαρση ή για ρομαντική διάθεση ή που νιώθουν την «θαυμαστή» διάσταση στο σεξ είναι εντελώς απρόσιτοι σε μας. Αλλά, ευτυχώς, αυτό συμβαίνει πολύ σπάνια.»

Το βιβλίο «Η αποκατάσταση του Εωσφόρου» αποτελεί μια αριστοτεχνική ανάλυση του διηγήματος «Ο καλοκάγαθος διάβολος» του Peter Ouspensky από τη Σοφία. Στο πρώτο μέρος του βιβλίου υπάρχει το ίδιο το διήγημα, ενώ στο δεύτερο μέρος υπάρχει η ανάλυση της Σοφίας, με επεκτάσεις, συμπληρώσεις και επεξηγήσεις των ιδεών που βρίσκονται διάσπαρτες εκεί. Εκτός από αυτά, η Σοφία παραθέτει μέσα στην ανάλυση της και πολύ σπουδαία αποσπάσματα από άλλους συγγραφείς, τα οποία ρίχνουν ακόμα περισσότερο φως στα όσα αναλύει.  

Ενδεικτικά αναφέρουμε ορισμένα από τα θέματα που υπάρχουν στο βιβλίο: 

Συστήματα και θεωρίες που απομακρύνουν τον άνθρωπο από την πραγματική εσωτερική πορεία. 

Η ύπαρξη μιας κλίμακας κόσμων και η θέση που ο άνθρωπος κατέχει σε αυτή (βλ και στο βιβλίο «Η Θέση» της Σοφίας Άντζακα).

Το θέμα της ψυχής και της πτώσης. Ποιος και γιατί έχει ανάγκη την ψυχή του ανθρώπου.

Το θέμα των Πρωτόπλαστων και η εξήγηση της ανάγκης για σαρκική διαιώνιση – τεκνογονία, ως συνέπεια της πτώσης. 

Οι κατηγορίες των ανθρώπινων όντων.

Το έργο του μετασχηματισμού δεν είναι για όλους.

Η αισθησιακή και η ασκητική στάση, ως δυο πλευρές του ίδιου νομίσματος – η χωριστικότητα 

Μυστικιστικό σεξ

Το σεξ ως αναζήτηση της τελειότητας (Collin)

Τα πολικά οντα (Mouravieff)

Αναφορά στη θεωρία της "επαναστροφής" (Gurdjieff - Ouspensky)

Αναφορά στην "αυτοενθύμηση" (Collin)

Αναφορές σε ιδέες από το σύστημα των Gurdjieff - Ouspensky (το μαγνητικό κέντρο, οι επιδράσεις, η αναζήτηση Σχολής, η θεωρία της επαναστροφής, νόμος των τριών)

Η ανάγνωση του βιβλίου αυτού προτείνεται να συνδυαστεί με την ανάγνωση των εξής βιβλίων :

«Αναζητώντας τον κόσμο του θαυμαστού» - Peter Ouspensky

«Η παράξενη ζωή του Ιβάν Οσοκίν» - Peter Ouspensky
«Η θεωρία της αιώνιας ζωής» - Rodney Collin

 

Αποσπάσματα από το βιβλίο θα αναρτηθούν προσεχώς.